Wydarzenia

Relikwie św. Ludwika IX, króla Francji
Bosy król, niosący swój największy skarb – Koronę Cierniową.
Urodził się 25 kwietnia 1214 roku w Poissy pod Paryżem, jako syn króla Ludwika VIII i bł. Blanki Kastylijskiej — kobiety głębokiej wiary, która nauczyła go, że lepiej umrzeć, niż obrazić Boga ciężkim grzechem. Już od młodości Ludwik nosił w sercu przekonanie, że władza nie jest przywilejem, lecz służbą. Koronowany na króla Francji w 1226 roku, rządził nie z tronu pychy, lecz wpatrzony w Ukrzyżowanego. Był władcą sprawiedliwym, troszczącym się o ubogich, sieroty i chorych. Sam usługiwał trędowatym, a w jego pałacu Ewangelia była prawem wyższym niż polityka. Sprawiedliwość łączył z miłosierdziem, a prawo z modlitwą. Jego serce szczególnie biło dla tajemnicy Męki Chrystusa. To on sprowadził do Paryża relikwie Korony Cierniowej, budując dla nich Sainte-Chapelle — klejnot wiary ukryty w kamieniu i świetle. Dla Ludwika Krzyż nie był symbolem, lecz drogą, którą trzeba iść do końca. Dwukrotnie wyruszał na wyprawy krzyżowe — nie z żądzy chwały, lecz z pragnienia obrony chrześcijan i miejsc świętych. Podczas ostatniej z nich, wyczerpany chorobą i trudami drogi, zmarł 25 sierpnia 1270 roku pod murami Tunisu, leżąc na popiele w kształcie krzyża, modląc się psalmami. Odszedł jak pielgrzym, nie jak monarcha.Jego główne relikwie spoczywają dziś w bazylice Saint-Denis pod Paryżem, nekropolii królów Francji — jako świadectwo, że świętość może zamieszkać także w pałacach władzy.
Obecność relikwii św. Ludwika IX w naszym sanktuarium przypomina, że Ewangelia nie zna wyjątków ani stanów uprzywilejowanych. Jego życie woła przez wieki: rządź sobą, zanim będziesz rządził innymi; służ, a twoja władza stanie się drogą do Boga.