W Sanktuarium w Małym Płocku uwielbia i kocha Maryję
Nasze Sanktuarium Maryjne znowu w okresie wiosenno - letnim pragnie jeszcze bardziej uwielbiać i kochać NMP. To święty czas trwania objawień fatimskich – od maja do października – wszystkich czcicieli Matki Najświętszej zapraszamy do tego świętego miejsca, jakim jest nasze Maryjne Sanktuarium.
Już niebawem, za tydzień w niedzielę - 3 maja, godzina 12.00 – przed nami wielki odpust Matki Bożej Królowej Polski. Odpustowe świętowanie w Małym Płocku to unikat w skali nie tylko naszej diecezji, ale całej Polski. W godzinie Anioła Pańskiego ulicami Małego Płocka i wszystkich wsi wędrują Madonny. Każda wieś i ulica Małego Płocka posiada kopię obrazu Czarnej Madonny, które każdego roku przechowuje według ustalonej kolejności inna rodzina. W ciągu całego roku gromadzą się mieszkańcy w takim domu na nabożeństwach majowych, październikowych oraz wypominkach za zmarłych w listopadzie. Raz w roku wychodzą owe Feretrony Maryjne z domów i idą ulicami, polami, drogami do parafialnego kościoła, do Matki Boskiej Małopłockiej, aby złożyć Jej pokłon. Serce rośnie i wiara rośnie, gdy liczne rzesze wiernych z danych ulic czy wsi wchodzą do małopłockiej świątyni w maryjnej kompanii. To stara tradycja pielęgnowana przez wiernych oraz duszpasterzy. Wszystko po to, aby uwielbiać Matkę Najświętszą. Dzisiaj dziękuję jako kustosz za to, że 100% wsi i ulic przychodzi na ten maryjny odpust. To piekne świadectwo waszej wiary, zważywszy na fakt, że tradycja ta sięga Polski rozbiorowej.
Poprzez tę naszą maryjną pobożność oddajemy cześć Matce Najświętszej oraz wyrażamy Jej wdzięczność za opatrznościowe czuwanie na przestrzeni wieków nad losami Narodu Polskiego. Wieszcz narodowy Roman Brandstaetter w poetyckim utworze „ Anioł Pański” pisze o wędrujących Madonnach. Wydaje się, że to o nas i do nas pisze. Cytuję:
Anioł Pański o tej porze
zwiastował Pannie Maryi,
śpiewają Madonny.
O tej porze wędrują Madonny.
Wychodzą z obrazów, z kapliczek, z kościołów
Idą.
Z głębi czasu i z głębi świata
Ulicami, polami, wszystkimi drogami
Gotyckie, renesansowe, barokowe, współczesne.
...wszystkie Madonny.
Dokąd wędrują Madonny?
Wędrują do Nazaretu,
aby złożyć pokłon
małej, drobnej, czarnookiej Maryi…
Cały miesiąc maj razem z łąkami umajonymi chwalimy Matkę Najświętszą śpiewem Litanii Loretańskiej. Serdecznie zapraszmy codziennie na nabożeństwa majowe. Zapraszamy też do krzyży i kapliczek wioskowych, abyście gromadzili się i śpiewem litanii uwielbiali naszą niebieską Matkę.
Pierwsze soboty miesiąca również w okresie letnim – od maja do października w naszym Sanktuarium będziemy celebrować niezwykle uroczyście. Msza św. z konferencją Maryjną, modlitwa różańcowa, medytacja oraz procesja dróżkami różańcowymi z kopią obrazu naszej Matki Pocieszenia. Na koniec tych nabożeństw pierwszych sobót obchodzimy na kolanach wielki ołtarz Maryjny po ofierze – ta bliskość pozwala nam spojrzeć szczerze w oczy naszej niebieskiej Matce. Kapłani służą w czasie liturgii zawsze w konfesjonałach. Wszystko to na prośbę samego Nieba i Maryi, aby obchodzić pierwsze soboty miesiąca w intencji wynagradzającej.
Trzynastego każdego miesiąca od maja do października znowu o godzinie 20.00 gromadzimy się przy Wieczerniku na błoniach naszego Sanktuarium na modlitwie różańcowej w intencji naszego Sanktuarium i naszej parafii. Niechaj Bóg rozwija to miejsce kultu maryjnego według swojego zamysłu.
Ekstremalna Droga Różańcowa ( jedyna w Polsce ) – wpisuje się również w młodziutką tradycję naszego Sanktuarium – to zawsze w wigilię Wniebowizięcia NMP – 14 sierpnia – godz. 19.00. msza św. a po niej procesja - 15 kilometrów procesyjnej modlitwy różańcowej. Do nieba mamy trochę dalej, ale ta modlitwa, na pewno - tak ufam i wierzę, skraca nam drogę do Boga. A potem we Wniebowzięcie NMP 15 sierpnia w naszym kościele w czasie Magnificat sypią się płatki róż dla Maryi oraz pobożne niewiasty przez całą noc układają dywan kwietny z żywych kawiatów i roślin zielonych – to wszystko na dowód naszej miłości i tęsknoty za niebem. Być wniebowziętym jak Maryja – przecież to cel naszej ziemskiej wędrówki. Częsciej myśleć o niebie niż o chlebie. Mój Boże jakie to trudne – Panie dodaj nam wiary gorliwej, prowadź nas przez życie całe.
„Różaniec pod gwiazdami” – we wspomnienie Matki Pocieszenia 4 września – to nasze modlitwene czuwanie przed kolumną z figurą MB Fatimskiej na placu przy kościele– świadkiem naszej modlitwy jest samo niebo. Niechaj Bóg będzie uwielbiony w tej modlitwie. Przez cały wrzesień będziemy modlić się Litanią do Matki Bożej Pocieszenia.
Potem październik. Jak w całej Polsce „od Bałtyku po gór szczyty” – kraj nasz sięga po różaniec. Zawsze zachęcam do modlitwy różańcowej – nie jedna część tylko cztery, codziennie, mój Boże i nie tylko w październiku, ale cały rok. To wielka łaska od Boga wystarczy o nią poprosić – a zobaczysz, że pokochasz różaniec. W centrum tych październikowych modlitw Odpust MB Różańcowej ustanowiony dla naszej parafii w 1819 roku przez papieża Piusa VII, wznowiony zaraz po sutanowieniu Sanktuarium 7. 10. 2020 roku przez Biskupa Janusza Stepnowskiego. W tym roku obchodzimy Jubileusz 200 lecia KŻR. W roku Jubileuszu nawiedzę wszystkie koła różańcowe naszej parafii w miesiącach wakacyjnych z relikwiami św. Filomeny – patronki KŻR oraz wielkiej cudotwórczyni naszych czasów. Poza tym wszystkie odpusty parafialne chcemy uroczyście celebrować. Ciagle jeszcze żyjemy zeszłorocznymi dożynkami diecezjalnymi i wojwódzkimi, za które Bogu niech będą dzięki.
Kaplica Adoracji św. Jana Pawła II jest naszym uwielbieniem Jezusa Eucharystycznego przez Maryję. Godzina adoracji w tygodniu to nasze organiczne przylgnięcie do Jezusa. To jest duchowy autentyczny owoc naszego Sanktuarium, gdzie Maryja zawsze prowadzi do Jezusa. Zachęcam bardzo, abyśmy jak najliczniej włączyli się w tę osobistą modlitwę przed najświętszym Sakramentem. Zapraszamy nie tylko osoby zapisane, ale wszystkich parafian i pielgrzymów na spontaniczą modlitwę nawiedzenia.
Przygotowujemy się do koronacji cudownego Obrazu MB Pocieszenia. Minął Rok Nadziei - 2025, trwamy w Roku Wiary - 2026 i oczekujemy na Rok Miłości – 2027. Obecny rok to również św. Franciszka z Asyżu z racji 800 – lecia od jego śmierci. Dziękujemy za relikwie franciszkańskie: św. Franciszka z Asyżu, św. Ludwika IX oraz św. Elżbiety Węgierskiej. Prosimy Boga przez tegoż Ojca Serafickiego, aby reaktywował w naszej parafii swój Trzeci Zakon osób świeckich.
Dziękuję Diecezjalnemu Radiu Nadzieja za transmisje Mszy św. Dziekuję za cotygodniowe transmisje z sobotniej liturgii oraz w niektóre niedziele i święta. Dziękuję TVP Białystok za reportaże o naszym Sanktuarium. Środowa nowenna do Matki Pocieszenia niechaj przyciąga i rozwija naszą duchowość maryjną. Wszystko to na chwałę Maryi naszej Matki Pocieszenia. Niechaj Bóg będzie uwielbiony w tych modlitwach, kazaniach, pacierzach, koronkach, różańcach, spowiedziach i przede wszystkim w każdej Eucharystii, która daje życie wieczne. W czasach powszechnego odstępstwa od Boga nasze Parafia i Sanktuarium maryjne niechaj będzie „światłem i solą” dla spragnionych Chrystusa.
Na koniec wiersz Pani Zofii Chojnowskiej, naszej parafianki z Włodek:
Do Ciebie się uciekam, Gdy budzę się rano.
Pragnę Tobie powiedzieć, dzień dobry „Mamo”.
Ty mnie uczysz pokory, ty uczysz miłości.
Pomagasz w cierpieniu, wspierasz w samotności.
Matko Pocieszenia, Pani Małopłocka.
Prowadź mnie za rękę, w mych codziennych troskach.
Nie puszczaj mej dłoni, choć czasem pobłądzę.
Bądź dla mnie wzorem, pośród moich dążeń.
Amen.