Wydarzenia

Relikwie św. Franciszka z Asyżu, diakona
Człowiek, który rozbroił świat miłością
Urodził się około 1181 roku w Asyżu jako Giovanni di Pietro di Bernardone, syn bogatego kupca. Dorastał wśród marzeń o chwale i rycerskich ideałach, lecz Bóg powoli rozbrajał jego serce. Gdy Franciszek usłyszał głos Chrystusa z krzyża w zrujnowanym kościółku San Damiano — „Idź i odbuduj mój Kościół” — wszystko, co dotąd było jego światem, rozsypało się w proch. Porzucił bogactwo, sławę i bezpieczeństwo. Ogołocił się dosłownie i duchowo, wybierając drogę ubóstwa, która stała się jego pieśnią. Franciszek nie reformował Kościoła słowami, lecz życiem — prostym, radosnym, przejrzystym jak Ewangelia. W jego oczach całe stworzenie było bratem: słońce, wiatr, ptaki i najmniejszy robak. W 1224 roku, na górze La Verna, został naznaczony stygmatami — pierwszymi w historii Kościoła. Jego ciało zaczęło nosić rany Chrystusa, bo serce już dawno należało do Ukrzyżowanego. Umierał śpiewając, leżąc na nagiej ziemi, wierny do końca swojemu Panu. Zmarł 3 października 1226 roku w Asyżu. Jego ciało spoczywa dziś w Bazylice św. Franciszka w Asyżu, miejscu ciszy, które przemawia mocniej niż słowa. Tam pielgrzymi odnajdują ślady człowieka, który nie zatrzymał nic dla siebie, by wszystko oddać Bogu. Obecność relikwii św. Franciszka z Asyżu w naszym sanktuarium przypomina, że Ewangelia jest możliwa do przeżycia także dziś. Jego życie woła bezgłośnie: mniej mieć, więcej kochać; mniej mówić, bardziej żyć Bogiem. Franciszek pozostaje znakiem nadziei dla świata spragnionego pokoju, prostoty i prawdy.